SC Susteren

Het seizoen van Susteren 5 & Friends

Er schijnen mensen geïnteresseerd te zijn in het seizoen van Susteren 5. De ploeg die een uitnodiging kreeg om een oefenwedstrijd te spelen tegen het ziekenhuispersoneel van Maasland, notabene. U weet wel, die ploeg die geteisterd wordt met hamstringblessures. De trapjes bij het hok van Gerrit als warming-up, latje-trap voor een Balisto en de keeper intrappen (op ons aller hardst). Het is eigenlijk ook vragen om problemen.

  • Dankbaar was het 5e voor de hulp die we gekregen hebben van de friends van SCS 5. Te denken valt aan de spelers van de B1, B2, A1, A2, A3, Veteranen 1, Veteranen 2, Susteren 3, Susteren 4 en Susteren 6. Zonder hen, hadden we niet veel kunnen voetballen dit seizoen.
  • Ook een zeer welgemeend woord van dank aan Dennis vd Bergh, die wekelijks de troepen bij elkaar kreeg en organisatorisch topwerk heeft geleverd. Merci, merci, merci!
  • En het begon nog zo hoopgevend allemaal. Top aanwinsten als Tom Quadvlieg en Bartje Aben. Mannen die de klappen van de zweep (-slag) kenden. Bartje Aben haalde echter de competitiestart niet eens. Een spierscheuring in een bekerwedstrijd, in looppas nog wel. Einde seizoen. Voor niks een pasfoto laten maken voor zijn lidmaatschap pasje.
  • Tom speelde verder een solide seizoen. Tijdens Obbicht-away waagde hij zich aan een vrije trap, op de CR7-style. Voor de liefhebbers: we hebben dit gefilmd en de bal is reeds teruggevonden.
  • Verder konden we rekenen op onze trouwe jeugdigen Daan en Luc. Betrouwbaar, degelijk en tape-loos. Dat medespelers hun harde en hoge manier van kaatsen niet begrijpen, ligt niet aan hun. Dat Bas bijna k.o. ging, werd super opgelost met de legendarische woorden: “hahahaha hahahahaha hahahahahaha hahahahaha hahahahaha……oh sorry, geit ut?”
  • Hoe zouden Peter en Axel Versloot het seizoen ervaren hebben? Vader en zoon in één team, een primeur bij Susteren? Waar iedereen de rust gebruikte voor beademing, thee, shag en wc-bezoek, hadden Peter en Axel hun wekelijkse keuvelmomentje. “jij dit” en natuurlijk ook meteen daarna “jij dat”, en dat een paar keer zeg maar. Om onder het douchen, een uur later vrolijk verder te gaan met “jij dit” en “jij dat”. Maar Peter en Axel kun je er uiteraard heel goed bijhebben.
  • Nog een nieuwe aanwinst genaamd Marco. Hij nam het wel heel erg serieus. Voordat hij zich aanmeldde, keek hij eerst een wedstrijd van SCS5 toe vanaf de parkeerplaats van de voetbalkooi. Zou hij wel goed gekeken hebben, toen hij de stap naar SCS5 uiteindelijk zette? Had hij zijn raampje van de auto wel opengezet? Zat ie überhaupt wel naar ons te kijken, of oefende het 1e wellicht een keer op veld 2? Marco toonde zijn ijver. Scoorde zelfs, tegen Obbicht uiteraard.
  • Nog een nieuwe aanwinst: Riccardo. Hij had op zijn CV, een sportieve achtergrond staan. Hardlopen vooral. Dus kwam deze aanwinst feilloos door de sollicitatieronde. Aangenomen zonder 1e gesprek. En wat bleek? Tis zo’n type waar je niet op zondag graag tegen speelt, zeg maar. Met z’n Edgar Davids-bril boezemde hij angst bij zijn tegenstanders in. Vooral zijn lange-afstand-sliding gaat dit jaar de boeken in. Grensrechters met scheenplaten. Het was dit jaar gewoon nodig.
  • Mark Cremers scoorde dit jaar niet. Vorig seizoen ook niet trouwens. En volgend jaar ook niet. Mark Cremers is spelend lid zonder te spelen, betaalt netjes de contributie maar komt nooit voetballen. Hij lijkt alleen op dinsdagochtend, of zo te kunnen. Maar toch: Mark bedankt voor je wekelijkse appje (“deze week niet, succes mannen”).
  • Richard Hubens en Ivo Spaetjes. Die hebben alles in zich om door te groeien naar bijvoorbeeld…..het 4e of zo. Jong, drank op zaterdag en geen ambitie. Mannen naar het hart van ons 5e.
  • Wat resteert is een cocktail van een beetje oud, vergaande glorie, ik-wil-wel-maar-kan-niet-meer, aan-mij-ligt-het-niet, maar verder wel betrokken gasten als Dennis, Penny & Fenny, Stefan, Fer, Stix en Bas. Navraag naar hun hoogtepunten van het seizoen: de uitwedstrijden in Dublin en de jaarvergadering bij de Karkol in Maastricht.

En dan zijn we nu aanbeland bij de prijsuitreiking van de MVP van SCS 5. Dit jaar geen top 3 want er was er maar ene…Mario Daniels. Vier spierscheuringen, 0 doelpunten maar wel bijna een wereldgoal. Tegen Obbicht geloof ik. Mario van harte, mogen we volgend jaar weer op je rekenen?

We danken de scheidsrechters, in het bijzonder René. Alleen dit jaar niet zo scheutig met penalty’s.

De eindstreep is bijna behaald.

En laten we eerlijk zijn, wel gewoon een gedeelde vijfde plaats op de ranglijst. Een heel klein beetje voetballen kunnen die gasten van het vijfde wel. De grote vraag is of seizoen 2018/2019 op een inschrijving van Susteren 5 kan rekenen. Ergens hopen we het wel, maar dat er wat vacatures open staan is een feit.

BS


Gesprek laden
#
#
#