SC Susteren

Susteren JO-19 trekt overwinning op karakter over de streep

Nederweert, 3 november 2018- “Dat waor nog ’s eine leuke middig”, zegt Paul bij het verlaten van het sportpark Merefeldia, waar de veertien Susterenspelers na een zinderende wedstrijd volledig leeggespeeld op karakter de rode kaart van keeper Omar met een tomeloze inzet hebben gecompenseerd. Aangemoedigd vanaf de bank en door de S-side verdedigt het team van Thomas Sevriens niet alleen een 1-2 voorsprong, maar slaagt er tegen het einde zelfs nog in met goed voetbal en bekeken acties de voorsprong uit te bouwen naar 1-4. Yvonne bevestigt Wilfried Vissers stelling dat ‘vanaf de man minder-situatie iedereen meer dan 10% extra inzet ging leveren’: “Es team kènse in zón situatie baove dichzelf oetsjtiege”.

Verrassend

Na het –betreurde- afscheid van Steffan Laumen als co-trainer is het aan Thomas Sevriens om vandaag alleen de eindverantwoordelijkheid voor zijn ploeg in te vullen. Zijn keuze voor een positie van Daan als linksbuiten is verrassend, maar zal al vrij snel doeltreffend blijken te zijn. Eerst is er echter meteen al een enorme kans voor Merefeldia, maar de spits schiet onlogisch en onhandig met rechts naast en over: “Mer good dat dae gein linkerbein haet”, schrikken Jan en Thijs. Op driekwart van het terrein staat een deel van de S-side ter hoogte van de groenwitte aanval en is het –uiteraard- niet eens met de grensrechter die Renzo afvlagt voor buitenspel: “Zeker niet”, stelt Johan. “Zelfs geen twijfgeval”, voegt Wilfried Janssen daar aan toe “tenminste: voor ons niet”. Als Mark en Kai Renzo op rechts vrijspelen, geeft deze strak voor en kopt Daan vanaf 14 meter met een gerichte kopstoot uit stand de bal naar de linkerhoek, waar de keeper de bal wel nog kan raken, maar toch binnenkant paal het doel in ziet gaan: 0-1. Het tempo ligt hoog en er wordt stevig “gebötteld”. Dani heeft een zeer snelle rechtsbuiten tegenover zich, Niels en Jules een lange, sterke spits en Mark een beweeglijke linksbuiten. Daan schiet over na een kaats van Renzo en lepelt ook een vrije trap over het doel: “Hé, ’t is geen rugby, jongen”, onderwijst Johan. Nadat Tom goed is doorgebroken en naast schiet en Merefeldia een enorme kans hoog richting Schoor schiet, vangt Omar een hoekschop af, schiet ver uit, vangen Renzo en Hay de bal op, loopt Hay een paar meter onderwijl Renzo weg trekt naar links, is de pass op maat en de diagonale afronding beheerst: 0-2.

“Die Ereignisse überschlagen sich”

Meteen na de 0-2 ontstaat de situatie die in goed Duits het best kan worden gekarakteriseerd als “aber dann überschlagen sich die Ereignisse”. Omar ranselt een vrije trap van Merefeldia stijlvol uit de benedenhoek, nog voordat de hoekschop is genomen krijgt Niels geel wegens het vasthouden van een tegenstander (“Hae hej ouch penalty kènne fluite”, meent Hans), waarna de hoekschop over alles en iedereen heen achter in het doel belandt: 1-2. Geen twee minuten later is Merefeldia’s rechtsbuiten op drift en wordt links buiten de zestien al opgewacht door Omar, die een mogelijke ingreep door Dani niet wenst af te wachten en weliswaar niet de bal, maar wel zijn tegenspeler tegenhoudt en vakkundig tegen het gras werkt. Desgevraagd zal Dani later uitleggen dat Omars voor iedereen verrassende actie mogelijk te verklaren is door een familievete “äöver de verkoup van ein sjtök gróndj wo de femieje van dae van Nederweert ’t neet mèt èns waor”[1] . Wat daar ook van zij: de rode kaart is zelfs voor de S-side geen punt van discussie. Het is Tom die de vraag naar de beoogde reservedoelman beantwoordt en tegen Hay roept: “Hay, pik, gangk doe keepe!”. “Haet Hay waal èns gekeep?”, vraagt Jan. “Jao, bie de E-tjes in de zaal”, stelt Thijs hem nog niet echt gerust. De voorzet uit de vrije trap na Omars overtreding komt hoog voor doel, waar Hay aanzet en uitglijdt en Merefeldia’s midvoor zodoende vrij kan inkoppen, maar dat naast het kader doet. “Oef, die telde ik al”, zucht Wilfried Janssen.

Zelfvertrouwen

Waar langs de kant de M-side de kansen ziet keren en de S-side zich verwonderd afvraagt hoe het kan dat een wedstrijd, zo schijnbaar onder controle, ineens volledig lijkt te kantelen, daar tonen de groenwitten hun zelfvertrouwen en schakelen naadloos door naar een nog hogere versnelling. Daan zakt naar het middenveld, Tom en Renzo vormen een tweemans voorhoede. Hay vangt rustig en klemvast een schot, de voortzetting via Jules en Kai levert een kans voor Tom op, waarna via Niels, Dani en Brecht Renzo in stelling wordt gebracht. De geelzwarten ruiken desondanks hun kans, maar kijken vertwijfeld als de gelegenheidsdoelman van de bezoekers gestrekt een venijnig schot uit de linkerbenedenhoek tikt. De body check waarmee Niels op slag van rust wordt getorpedeerd geeft aan dat bij de thuisploeg de wanhoop stijgt.

Karakter

De boodschap in de kleedkamer van de bezoekers is helder: “Laat ze niet tot een schot komen”. Het zal een tweede helft worden waar op karakter zal moeten worden gevoetbald. En waar Renzo en Tom voorin van links naar rechts rennen om de opbouw van de thuisploeg te hinderen, daar leggen Daan, Kai en Brecht op het middenveld onwaarschijnlijk veel meters af om schier onvermoeibaar zowel te breken, als zelf ook nog te bouwen. Merefeldia verdeelt de ruimte goed en houdt zo telkens een vrije man over. Een eerste scherpe voorzet valt ondanks alle Susterense inspanningen dicht bij de tweede paal en belandt via een geelzwarte voet tegen die paal. Mark ruimt. Brecht, in woord, gebaar en daad opnieuw voorop in de strijd breekt bijna door (“Wat een energie!”, roept Yvonne bewonderend; “Haet ‘r van de mam”, stelt Thijs; Jan beaamt lachend), Tom, weggestuurd door Jules, ziet Renzo afgedekt, kiest voor de korte hoek en ziet zijn schot via de keeper en paal tot hoekschop gaan. Dani werpt zich voor een voorzet, Niels glijdt een dieptepass over de zijlijn, Mark drijft zijn opponent (die een strakke pass in huis heeft) met sterk verdedigen tot wanhoop en de felheid waarmee Jules, Daan, Brecht en Kai breken en verdedigen laat op geen enkel moment bevroeden dat hier een team met een man minder op het veld staat. Renzo incasseert de eerste gele kaart uit zijn carrière na een sliding van achteren (“Ik dacht dat-ie rood ging krijgen”, geeft Wim na afloop toe), maar Jan en Yvonne vinden het gekerm van de Merefeldiaan meer iets “veur de toneelvereiniging Nederweert”. Dani en Daan bedienen Renzo, wiens schot nipt wordt gered en als Kai opstoomt “und sich ein Herz fasst” wil Wilfried Janssen opnieuw een doelpunt op de teller zetten, spat het schot uiteen op de lat, maar is duidelijk dat Susteren qua kansen nog steeds de betere ploeg is. Schotpogingen van de thuisploeg gaan over of naast. Yvonne is vol lof over de Merefeldiaspelers, die voor elke doeltrap snel de bal ophalen en voor Hay neerleggen: “Die zeen waal netjes, dat ze dat doon”. Thijs legt uit dat zij in een man-meer situatie nog steeds met 1-2 achter staan en dus gebaat zijn bij zo weinig mogelijk tijdverlies. “Ao, zo”, knikt Yvonne begrijpend. Thijs constateert verder tevreden dat zijn zoon goed naar de lessen van zijn oom Mart heeft geluisterd: hij legt elke bal die voor hem wordt neergelegd eerst zelf nog even goed, alvorens uit te trappen. Nadat eerst Renzo over het Merefeldiadoel schiet moet ook Hay aan de bak: hij tikt een fel schot uit zijn doel, bokst de aansluitende hoekschop uit de 5 meter en strekt zijn armen meteen opnieuw voor de kopbal die daar op volgt. In de mêlee van spelers is Brecht geraakt aan zijn hoofd en blijft in het vijfmetergebied liggen. Opgeknapt met wat water moet hij toch eerst achter het doel het veld uit, gaat in looppas terug buitenom naar de middenlijn, gebaart driftig naar de scheidsrechter dat hij weer het veld in wil als aan de overzijde de geelzwarten mogen ingooien en stormt rechtstreeks het veld over om meteen zijn schoen onder de ingegooide bal te zetten. Een volgende vangbal van Hay vloeit soepel over in een verre uittrap, die Daan beheerst opvangt om Renzo weg te sturen. Ditmaal is de spits twee meter los; voor hem voldoende: 1-3. Thomas brengt Rens voor Tom, die meteen zijn eerst kopduel wint ondanks een enorme beuk in zijn rug. Gesteund door Mark, Dani en Jules durft Niels in te grijpen én meteen naar voren door te zetten, kaatst met Rens, die hem keurig de bal meegeeft, waarna Niels Renzo aanspeelt, zelf doorloopt en de tweede 1-2-combinatie perfect afrondt: 1-4. Het pleit is beslecht.

Kapot

Bram en Milan komen voor de moegestreden Daan en Mark en voegen zich meteen met sliding (Milan) en kopbal (Bram) in de energie van hun ploeg. Duracell-Kai zucht “Ich bèn kapot” tegen de S-side, om meteen weer een aanval te onderbreken. Hay vangt nog een laatste kopbal, maar dan is al duidelijk dat de thuisploeg de moed heeft opgegeven.

Bij het verlaten van het veld worden de spelers door hun supporters met lof overladen voor hun inzet en hun goede spel. Thomas Sevriens glimlacht breed: ”Ik kan alleen maar tevreden zijn”.


[1] Het waarheidsgehalte van deze mededeling is door uw verslaggever overigens niet gecontroleerd

Gesprek laden
#
#
#