SC Susteren

Susteren JO19-1 krijgt warm welkom van Walram

Valkenburg, 21 september 2019- Op het zonovergoten, warme en droge kunstgras in Valkenburg bereidt de thuisploeg de bezoekers uit Susteren voor deze eerste competitiewedstrijd in de hoofdklasse een warm welkom: na 14 minuten staat het na twee aan Susterenzijde verslapen momenten verrassend 2-0. Hoewel de betere ploeg verzuimen de groenwitten nog voor rust de leiding te nemen en komt Walram 3 minuten na rust weer op voorsprong (3-2). Samen met de aaneenrijging van blessures aan Valkenburgse zijde wordt de wedstrijd zo tot een enerverend, emotierijk treffen. De uitstekend leidende jonge scheidsrechter blijft bewonderenswaardig rustig, maar heeft zijn handen vol aan het kanaliseren van alle emoties in en rond het veld. Na de hernieuwde Susterense gelijkmaker is het Valkenburgs verzet gebroken en benutten de bezoekers nog drie van de vele kansen: 3-6.

7 uit 7

Uw verslaggever krijgt na de donderdagavondtraining van Tom het dringende verzoek om in het verslag te vermelden dat hij met Hay “7 oet 7” heeft gescoord. Navraag leert dat het gaat om de 2-tegen-2-oefening ‘lijndribbel’, waar elk tweetal in totaal 7 wedstrijdjes tegen een ander tweetal speelt. Hoewel ‘waarvan akte’ een mogelijke reactie had kunnen zijn[1], kan de geestdrift waarmee de mededeling wordt gedaan ook veel zeggen over de beleving die bij de spelers aanwezig is. Vanuit diezelfde drive regelt Hay dat hij op zaterdag eerder van zijn stage mag vertrekken om nog tijdig in Valkenburg te kunnen aantreden. Daan is hersteld, Mark zou fysiek weer kunnen voetballen, maar is nog geschorst. So far, so good. De eerste minuut van de wedstrijd is dat energieke echter even ver te zoeken, als de hoekschop die Susteren na 17 seconden al mag nemen te kort is genomen en wordt afgeslagen, de bal bij Hay komt, die op het droge, warme kunstgras Colin te kort inspeelt, waarna de Walramspits dat duel wint en Omar kansloos laat: 1-0.

Wennen

Na de eerste schrik wordt wel duidelijk dat Susteren de betere ploeg lijkt, maar ook dat de nieuwe spelregel (doeltrap mag in de zestien worden aangenomen) –na Aston Villa en FC Twente- ook voor de Susterense achterhoede nog wennen is. Aanvallend loopt het spel prima: Stijn komt in de tweede minuut goed op, Brecht is net iets eerder bij zijn voorzet dan de Walramkeeper, maar wordt iets naar buiten gedreven en schiet uit de draai over; een schot van Casper op een voorzet van Tom wordt tot hoekschop verwerkt. De Susterense hoekschop kent een veelheid aan ingestudeerde varianten, waarvan er één leidt tot een schot van Jip dat wordt gestopt, waarna Roel de terugspringende bal over het doel kaatst. De gelijkmaker hangt in de lucht na een doorbraak van de zeer beweeglijke Tom op een pass van Hay en de opkomende Stijn, die door Hay weggestuurd middels hands wordt tegengehouden, waarna Jips vrije trap wordt gestopt, evenals de schoten van Brecht en Milan in de eerste en tweede rebound.

Achterin wordt er bij de groenwitten gekloot. Sevriens en Lemmens roepen de verdedigers op om ‘breder te staan’, ‘dieper uit te zakken’ en ‘naar voren te draaien in plaats van naar het centrum’. Twee grote kansen voor Walram gaan naast en na weer ternauwernood goed afgelopen uitverdedigen heeft Thijs de maximale kromming van zijn tenen bereikt en roept met welhaast 140 dB(A): “Sjei èns oet mit dat gek*t achterin!”. “Gelukkig horen ze jou niet met je zachte stem”, merkt Henk droogjes op. In de 14e minuut valt daarna een vrije trap van Walram tussen de verdediging en Omar en wordt bekeken over Omar heen in het doel gekopt: 2-0.

Eerste herstel

Langs het veld strijden de trainer van Walram en de S-side om de titel “grootste volume van de aanmoediging”. Die titel gaat moeiteloos naar de supporters van de bezoekers, wier “Kóm op, pak ’t op, nog niks verlaore!” het “Diepte Koen, deeper Koen!” ruimschoots overstemt (“Dae mót de baard nog in de kael kriege”, meent Elles verbaasd). Een lange bal van Hay op Tom die door de snelle Houps hard tegen de onderkant van de lat wordt geschoten leidt het eerste herstel van de ploeg van Sevriens/Lemmens/Hamers in. De vliegende inzet van Bram, die vol in een inworp duikt en de bal naar Milan kopt en de onverzettelijkheid van Roel en Brecht laten zien dat de groenwitten nog steeds geloven in hun kansen. Achterin lijken Hay en Colin hun vertrouwen te hebben hervonden, vangen een aanval keurig af, waarna Omar oog heeft voor de vrijlopende Stijn, die Tom en Casper aan het werk zet. Jip rondt de aanval af, diens zijn schot wordt gestopt, maar Milan is er als de kippen bij om de terugspelende bal in het doel te werken: 2-1. Het eerste geel is voor Hay, het tweede voor de trainer van Walram, die in de eerdere wedstrijden met de B (vorig seizoen en drie seizoenen geleden) al niet het beeld heeft opgeroepen van de man van positieve, enigszins genuanceerde uitspraken. Ditmaal reageert hij fel, nadat Walram precies voor zijn dug-out een vrije trap tegen krijgt wegens hands (ruimen van Bram na mooie driehoekjes Roel-Brecht-Bram-Milan). De speler kronkelt over de grond, omdat hij zijn hand weliswaar voor zijn edele delen hield (“Hands!”), maar daarmee blijkbaar niet alle gevoeligheden heeft kunnen voorkomen. Het gebeurt direct voor de ogen van Jozet, die –wetend dat stoere jongens soms watjes kunnen zijn- nuchter opmerkt: “Kóm jóng, zoa erg kènt ’t neet zeen; doe hauws de handj de veur”. Hay stuurt de vrije trap achter in de zestien, Tom tikt de bal richting de penaltystip, waar Milan er net iets eerder bij is dan de keeper en de bal voor de voeten van Jip komt, die zich niet bedenkt: 2-2.

“Wie de vleege”

Aan Valkenburgse zijde slaat de sfeer om. De trainer roept: “Geer mót neet kalle, geer mót meè bringe. Neet kalle! Bringe! Hauwt uch mit voetbal bezig!” De S-side verbaast zich ondertussen over de grote hoeveelheid blessurebehandelingen aan Walramzijde: spontaan verstuikte enkels, blessurebehandelingen na lichte contacten, zelfs met redelijke lichtgewichten als Milan, Jip en later in de wedstrijd ook Len en Rens. “Ze höbbe waal eine echte verzörger”, constateert Elles, die eerder zag hoe het even duurde vooraleer de in zijn maag getroffen Casper met wat wonderwater, rekkingsoefeningen en bemoedigende woorden weer overeind werd geholpen. “Kènt ouch zeen dat dat maak dat ze allenej wie de vleege valle esse mer efkes geraak waere”, meent de S-side. Het veelvuldige “bal oet!” verstoort zichtbaar het ritme van de bezoekers, die eerst gelaten, daarna met verbazing en vervolgens ook met lichte irritatie zien hoe hun tegenstanders na de verzorging weer verder spelen. Mike wijst de S-side er op dat een nieuwe regel ook is dat de scheidsrechter bepaalt of het spel moet worden stilgelegd. En dat zal deze wedstrijd nog enige malen gaan gebeuren. De S-side roept de Susterenspelers op om rustig te blijven (hoewel het volume waarmee dat gebeurt even zo goed het tegenovergestelde effect zou kunnen hebben), niet te appelleren of opmerkingen te maken, noch te reageren op opmerkingen van hun tegenstanders en ‘gewoon’ door te voetballen.

Veel kansen, geen doelpunten

Het slot van de eerste helft is voor de groenwitten. Casper forceert een hoekschop na snel samenspel Bram-Roel-Brecht-Milan, Omar speelt Colin in, die Stijn langs de lijn stuurt. Tom schiet de snel uitgevoerde aanval in het zijnet. Hay kopt een hoekschop net over, een pegel van Brecht wordt gestopt, waarna de Maaseikenaar de hoekschop snoeihard tegen de keeper aan kopt. Rust.

Spannend

Jules vraagt Thijs –gelet op het volume van zijn aanmoedigingen- in de kantine of hij het spannend vond; de vraag stellen is het antwoord geven. Roy en Dominique bespreken de wijze van aanvallen (“’t Geit te sjnel mit de lange bal; wo veur neer opboewe via ’t middeveldj?”; “Mer mit die lang bel kriege ze waal väöl kanse. Woveur zosset neet doon, dan?”), terwijl Rogier en Ruud de uitspraken van de Walramcoach beoordelen (“Dae maak die jónges hartsjtikke gek”). Mike en Elles moeten eigenlijk al met Raf naar RSC Genk (“Teampresentatie”), maar besluiten toch nog iets van de tweede helft mee te pikken. Lilian en Jozet vinden de tijd om ook nog wat meer alledaagse gesprekthema’s aan te snijden.

Opnieuw op achterstand

Walram start met een nieuwe keeper: de botsing met Milan blijkt te grote gevolgen te hebben gehad. De thee lijkt de thuisploeg meer verkwikt te hebben dan de bezoekers, die in de 48e minuut een aanval van Walram over rechts met de linkervoet zeer fraai over Omar heen in de linkerbovenhoek afgerond zien: 3-2. Het levert een Walramspeler ook geel op wegens het wegwerpen van de bal. Het “Kóm op, pak ’t weer op” zwelt opnieuw aan. De welhaast ongrijpbare Tom zet na samenspel Colin-Stijn-Brecht-Roel scherp voor; de bal wordt bijna in eigen doel gewerkt. Bram en Milan bouwen over rechts: de pass komt van Roel, het schot van Casper leidt ook hier bijna tot een eigen doelpunt.

Er op en er over

Nog eenmaal krijgen de blauwzwarten een schietkans, waarna Colin een aanval onderbreekt, Hay Casper aanspeelt, die zijn duel wint en terwijl zijn tegenstander wederom blijft liggen en er opnieuw twijfel komt of het spel al dan niet afgebroken moet worden, laat de scheidsrechter doorspelen, speelt de jongere[2] Crommentuyn Tom aan op links, roept de S-side “Doorgaon!” en schiet Tom de bal over de doelman in het doel: 3-3. De Walramtrainer reageert nu op de S-side (“Fijn sjportief zeet geer!”), hetgeen een uitgebreide discussie tussen hem en Henk tot gevolg heeft over oude clubs, voetbalcarrières, opdrachten aan spelers en alles wat voor de wedstrijd an sich verder inderdaad geen betekenis heeft. Na sussende woorden vanuit de S-side besluiten de beiden hun gesprek met een glas bier na de wedstrijd te bezegelen. Hetgeen ook zo zal gebeuren.

Ondertussen heeft de nieuwe Walramkeeper blijkbaar geprobeerd Casper te slaan, maar heeft hij gemist. Ook hier sust de scheidsrechter en wint het verstand. Len komt voor Bram.

De enorme energie die Brecht in zijn acties stopt (met een vliegende kopbal tussen drie tegenspelers in als hoogtepunt) illustreert de vastberadenheid waarmee de ploeg van Sevriens/Lemmens/Hamers hier een overwinning uit het vuur wil gaan slepen. Jip verovert op links de bal puur op basis van inzet, wordt randje zestien gevloerd, neemt zelf de vrije trap en kiest voor de lange hoek, waar de invalkeeper de bal onder zijn lichaam door laat glippen: 3-4. Het Valkenburgs verzet lijkt gebroken, zeker als Len Casper aanspeelt en deze Jip nu over rechts wegstuurt, die beheerst de korte hoek uitkiest: 3-5. Susteren gaat nu er op en er over. De van zijn blessure herstelde Daan komt voor Milan en reikt in één van zijn eerste acties naar de bal, die uit de stuit valt na een goede opruimactie van Omar. De ver uitgelopen Walramdoelman trapt de lange Duut vol onder zijn schoen. Het spel wordt onderbroken, een brancard wordt gevraagd en gehaald. “Dat was die van mij”, deelt Henk voor alle duidelijkheid nog aan de S-side mee, om vervolgens tegen zijn zoon te zeggen: “Als er wat is, stuur je ‘m een fruitmand en die moet je zelf betalen”. Walram wisselt een veldspeler voor een derde keeper en wil nog verder wisselen, maar dan blijkt de scheidsrechter zijn administratie beter op orde te hebben dan de Walramtrainer. Een schot van Jip na een aanval Tom-Casper-Roel-Daan-Len wordt geblokt. Rens en Gijs komen voor Jip en Casper. Len krijgt geel, Stijn niet (daar is bij de S-side even verwarring over), Rens wel, hoewel hij degene is die –in de ogen van de uiteraard niet geheel onbevooroordeelde supporters- bij een mooie slalom wordt geblokkeerd. Als ook hier de Walramspeler blijft liggen is Stijn er wel klaar mee en roept met enig sarcasme “Brancard!”, waarop de Walramtrainer roept om “dae nummer 5” aan te pakken en Roy daarin voldoende reden ziet om zijn vlag de lucht in te steken en de scheidsrechter attent te maken op deze ‘op de man gerichte coaching’. De wedstrijd is dan echter wel gespeeld. Gijs kapt nog mooi open op rechts, wordt onreglementair gestopt en stopt zelf nog onreglementair. Rens schiet een aanval Len-Brecht-Tom nipt rechts voorbij het doel en het slotakkoord is voor Daan: Brecht onderschept een inworp van Walram, Daan tikt de bal met een omhaaltje naar Tom, loopt meteen zelf door, krijgt de bal van Tom mee en schuift beheerst binnen: 3-6. En klaar.

Vertrouwen

Lof is er na afloop voor de scheidsrechter, die deze emotierijke wedstrijd keurig in goede banen heeft geleid. Thomas Sevriens toont na afloop vertrouwen te hebben in het samenspel achterin: “Ze moeten nog wel even wennen aan elkaar en het vertrouwen hebben dat ze van achteruit kunnen uitverdedigen. Maar dat komt wel.” Henk drinkt zijn glas bier dat hem door de Walramtrainer (“Verdeend gewónne, Klaar.”) wordt aangereikt en de S-side verneemt dat Born met 9-0 van Voerendaal heeft gewonnen. Dat belooft volgende week bij de 5e derby in 13 maanden een interessante pot te worden.

Ondertussen is ook bekend dat Susteren inderdaad ook door gaat in de beker: daar wacht Bekkerveld. Ook dat wordt zeker interessant.



[1] De herinnering gaat meteen naar het fenomeen Harrie “Cruyff” Weijers, die in de 80-er jaren bij Sweijkhuizer Boys als doelpuntenmaker alleen glorieerde tijdens trainingen.

[2] We beschouwen Raf daarbij als de ‘oudere’

Gesprek laden